Vakantie op de achterbank

(Tea schrijft)

Als je meer dan één kind van jezelf in de auto hebt, duurt het meestal niet lang voordat het op de achterbank onrustig wordt, ……wat heet…… Minstens één kind wil je aandacht, je bevestiging van zijn gelijk of gewoon gezien worden en het liefst ten koste van de ander.

Tijdens een lange vakantiereis zagen we een keer op een parkeerplaats een wel heel bijzondere aanpak van dit probleem:
Een auto kwam hard aanrijden. De man stopte, sprong uit de auto, zwaaide het achterportier open, deelde op beide wangen van een kind een klap uit en voordat onze mond weer dicht viel, scheurde hij weer verder.

Vanaf het begin met onze kinderen, lukte het ons echter vrij redelijk de stemming op de achterbank goed te houden. Mijn man hoefde meestal meer één keer te brullen dat het stil moest zijn en we konden zo honderd kilometer vooruit. Natuurlijk stopten we vaak om even een frisse neus te halen en om de stemming erin te houden verzonnen we van alles.

Eerlijk gezegd was het bij mij zo, dat er ietsjes meer nodig was om op de achterbank de vrede te bewaren, maar als ik dreigend over enge ongelukken begon die zouden kunnen gebeuren als ik me over hun belangrijke zaken zou moeten buigen, was de rest van de rit een eitje….

Toen de kinderen klein waren leerden ze dierengeluiden: koetje zegt boeoeh, paardje zegt hihihi en schaapje zegt bèèèh……… een liedje hier, een verhaaltje daar en de rit vloog om.
Later waren er andere opmerkzame zaken onderweg te zien: Kijk dáár…….een boot, een paars huis, een rare boom of roofvogel, etc, etc.
Nog weer later hadden we het over de achtergrond van wat we zagen: het ontstaan van de afsluitdijk, de polder, architectuur, de bijzonderheden in de omgeving en noem maar op. Of nog steeds lekker meezingen met de muziek of nog een verhaaltje.

En toen kwam de pubertijd:
Tsjaaaaaaaa.. dan willen ze niet meer horen wat er te zien valt, niks meer leren over bijzonderheden en als de hormonen echt goed hun werk doen……. Nou berg je maar want ze kunnen je niet meer hóóren!, zo duf!…., ouderwets!…, antiek!…., ja echt dom zelfs!……Pffffff.

Tsjaaaaa… dan is de beste strategie om héééél wijs je mond compleet dicht te houden. Liefst de hele rit, ook al is het twee uur of langer. En dan bij aankomst mompelen: “Uw taxi is gearriveerd meneer, mevrouw….”.

En als je een keer lekker wilt pesten zeg je gewoon midden tussen de weilanden op de snelweg tegen je puber met een puberpesthumeur:
“Kijk nou………, daar…….., een schaapje…… en wat zegt tie dan???”

Wedden dat je puber met het puberpesthumeur dan een glimlach niet kan onderdrukken?
En pas op hè……Je hebt die glimlach niet gezien!!